Metoda V.Vojty

Metoda Vojty

Razem z NDT Bobath jest wiodącą metodą rehabilitacji dzieci. Została opracowana i rozwinięta przez prof. Vaclava Vojte w latach 50. Zaobserwował on, że stymulacji pewnych punktów na ciele (zwanych strefami wyzwolenia), w specjalnych pozycjach towarzyszy reakcja ruchowa całego ciała. Odkrył on również, że składowe wyzwolonego ruchu są wykorzystywane w każdym aspekcie ludzkiej lokomocji. Stymulacja strefami wyzwolenia pobudza również mięśnie zaangażowane między innymi w mimikę twarzy, ruchy gałek ocznych, połykanie, oddychanie, a także w funkcje pęcherza.

Metoda Vojty to inaczej aktywacja bez treningu - w metodzie Vojty nie trenuje się poszczególnych funkcji jak chwytanie, raczkowanie, chodzenie, ale przygotowuje się bazę wzorców ruchowych. Pacjent samoistnie korzysta z tych wzorców adekwatnie do rozwoju psychicznego.

Ćwiczenia metodą Vojty są wykonywane głownie w pozycji na plecach i na boku (odruchowy obrót), na brzuchu (odruchowe pełzanie) oraz w różnych modyfikacjach tych pozycji. Ćwiczenia są wykonywane na specjalnych stołach( przypominających większe stoły do masażu), podłoże nie może być za miękkie, ani za twarde. Pacjenci są do ćwiczeń rozebrani nawet z pieluchy, a ucisk na strefy wyzwolenia (punktowy i odpowiednio ukierunkowany) aplikowany jest głównie kciukiem, aczkolwiek nie tylko.

W odróżnieniu od wyżej opisanej metody, ćwiczenia pokazane i przećwiczone przez wykwalifikowanego terapeutę, wykonuje rodzic bądź opiekun dziecka. Wymaga to ze strony osoby ćwiczącej na co dzień sporo samodyscypliny, gdyż ćwiczenia z reguły wykonuje się 4 razy dziennie, jednakże zależy to od stanu pacjenta i zaleceń terapeuty. Trzeba tu zaznaczyć, że tak jak w przypadku metody NDT Bobath jedną z kluczowych rzeczy jest systematyczność ćwiczeń.

Terapeutyczna metoda Vojty działa u pacjenta szczególnie w następujących obszarach:

- mięśnie szkieletowe - kręgosłup uzyskuje możliwość prostowania i rotacji

między kręgami oraz staje się bardziej ruchomy.

- Głowa może poruszać się swobodniej.

- Dochodzi do centrowania w stawach. Widoczne jest to głównie w stawach

kulistych biodrowym i ramiennym. W ten sposób stopniowej korekcie

ulegają wady ortopedyczne.

- Ręce i stopy. Potrafią lepiej chwytać i o wiele bardziej precyzyjnie

manipulować.

Obszar ustno-twarzowy - ruchy ssania, połykania i plucia stają się łatwiejsze.

- Oczy mogą poruszać się w kierunku obiektu niezależnie od ruchów głowy.

- Głos staje się mocniejszy i głośniejszy.

- Mówienie jest łatwiejsze a artykulacja wyraźniejsza.

- Oddech - klatka piersiowa powiększa się. - Oddech staje się głębszy i

bardziej regularny.

- Wegetatywny układ nerwowy - skóra jest lepiej ukrwiona.

- Poprawia się rytm spania i czuwania.

- Aktywizują się regulujące funkcje działania jelit i pęcherza moczowego.

- Percepcja - poprawiają się reakcje równoważne.

- Poprawie ulega orientacja przestrzenna.

- Odczucie zimna, ciepła, dotyku (odróżnienie bodźca klującego od tępego) są silniejsze, względnie dokładniejsze.

- Czucie własnego ciała staje się bardziej jednoznaczne.

- Udoskonala się rozpoznawanie form i struktur wyłącznie za pomocą dotyku

- Wydłuża się czas koncentracji uwagi, która staje się bardziej podzielna.

- Psychika - pacjent staje się bardziej zrównoważony, zadowolony i jest

bardziej odporny emocjonalnie.

Terapii Vojty nie należy stosować:

- w trakcie ostrych chorób zapalnych z towarzyszącą gorączką

- przy łamliwości kości

- w niektórych chorobach serca i mięśni

- w ciąży

mgr fizjoterapii Tomasz Rother

Lista terapeutów metody V.Vojty:

http://vojta.com.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=11&Itemid=10